خبرنگار مسلمان

رهبري: بي اعتماد كردن مردم به دولت، يعني كمك به دشمن

hamedtalebi — Tue, 22 Jul 2008 12:05:18 GMT

امروز داشتم نگاهي به سخنان مقام معظم رهبري درباره دولت نهم مي انداختم. به بعضي از جمله ها كه رسيدم به ياد دو نكته افتادم كه گاهي به آنها فكر ميكنم. اول اينكه خواص ما چقدر به سخنان رهبر انقلاب توجه مي كنند و دوم اينكه خيلي ها چقدر مغرض و يا در حالت خوش بينانه، چقدر فراموشكارند كه توصيه هاي رهبري را عمل نمي كنند .

به اين جمله ها توجه كنيد :

" آنها {دشمنان} مى‏خواهند واقعيتها را تغيير دهند و ملت را نااميد كنند؛ مى‏خواهند اعتماد ملت را به مسئولان ضعيف كنند. اينكه مردم به دولت و مسئولانشان اعتماد داشته باشند، براى يك كشور خيلى نعمت بزرگى است؛ مى‏خواهند اين نعمت را بگيرند و مردم را بى‏اعتماد كنند، هم به خودشان، هم به مسئولينشان؛ مردم را با شايعه، به تحريم و خشونت تهديد كنند؛ در تبليغات، جاى مدعى و متهم را عوض كنند...

امروز هر كس كه مردم را نااميد كند و به خود، به مسئولين و به آينده بى‏اعتماد كند، به دشمن كمك كرده. امروز هر كس كه به اختلافات دامن بزند - هر نوع اختلافاتى - به دشمن ملت ايران كمك كرده. كسانى كه قلم دارند، بيان دارند، تريبون دارند، جايگاهى دارند، بايد مراقب باشند؛ نبايد بگذارند دشمن از آنها استفاده كند. جنگ روانى دشمن، مهمترين بخش مبارزه‏ى دشمن با ملت ايران است.

اعتماد به نفس، اعتماد به مسئولين كشور، اعتماد به دولت، همان چيزى است كه دشمنان مى‏خواهند نباشد. دشمنان مى‏خواهند مردم به دولت - كه مسئوليت اداره‏ى امور كشور را دارد - بى‏اعتماد باشند؛ سعى كنيد اين نقشه‏ى دشمن را خنثى كنيد. من از دولت حمايت مى‏كنم. از همه‏ى دولتهاى بر سر كار و منتخب مردم حمايت كردم، بعد از اين هم همين خواهد بود؛ از اين دولت هم به طور خاص حمايت مى‏كنم...

اين حمايت، بى‏دليل و بى‏حساب و كتاب نيست. اولاً جايگاه دولت در نظام جمهورى اسلامى و در نظام سياسى كشور ما جايگاه بسيار مهمى است، ثانياً بيشترين مسئوليتها را دولت بر دوش دارد؛ بعد هم اين جهتگيرى‏هاى دينى و اين ارزش‏گرايى انقلابى و اسلامى خيلى ارزش دارد. سختكوشى، تلاش فراوان، ارتباط با مردم، سفرهاى استانى، جهتگيرى عدالت و زىّ مردمى؛ اينها خيلى قيمت دارد و من قدر اين كارها را مى‏دانم. من به خاطر اين چيزها از دولت حمايت مى‏كنم...

البته اين حمايت، حمايت بى‏حساب و كتاب نيست؛ توقعاتى هم در مقابلش از دولت دارم. اولين توقع من اين است كه به مسئولين دولتى مى‏گويم خسته نشوند؛ اعتماد به خدا را از دست ندهند؛ به خدا اعتماد كنند و به اين مردم اعتماد كنند؛ زىّ مردمى خودشان را حفظ كنند؛ در دام تجمل‏گرايى‏هايى كه افرادى مى‏افتند، نيفتند؛ مراقب و مواظب باشند؛ در مخاصمات جناحى وارد نشوند؛ وقتشان را با دعواهاى سياسى تلف نكنند؛ با همه‏ى وجود و با همه‏ى توان براى اين مردم كار كنند؛ آنچه را كه با مردم در ميان مى‏گذارند، به تحقق برسانند و دنبال كنند.

* بیانات مقام معظم رهبری در اجتماع بزرگ زائران و مجاوران حرم مطهر رضوى (اول فروردين86)

مشايي ما را سرافكنده كرد

hamedtalebi — Sun, 20 Jul 2008 17:54:18 GMT

اصلا قصد دفاع يا توجيه حرفهاي آقاي مشايي را ندارم. اصلا خيلي با ايشان مشكل دارم و معتقدم اين چندمين بار است كه آقاي مشايي ما را در ايران و حتي در جهان اسلام سرافكنده كرد.

علت بعضي از دفاع هاي آقاي احمدي نژاد از جناب مشايي را هم اصلا نمي دانم. فقط اين را مي دانم كه به خاطر بعضي از اظهارات و اقدامات آقاي مشايي تا حالا نيروهاي ارزشي خيلي فحش خورده اند.

خيلي از نيروهاي دلسوز به خاطر بعضي اقدامات آقاي مشايي خون دل مي خورند و حتي امروز خيلي از اين دلسوزين از راههاي مختلف به ما - كه مثلا مي توانيم حرفهايي را به رئيس جمهور منتقل كنيم- مي گفتند به آقاي احمدي نژاد بگوئيم نمي توان از برخي مواضع نادرست آقاي مشايي دفاع كرد

امروز (يكشنبه) هم در حاشيه جلسه دولت نكاتي را به صورت خصوصي به آقاي مشايي گوشزد كردم اما ناگهان به من هم به صورت عصبي پاسخ داد و البته در جمع خبرنگاران توضيحاتي را عنوان كرد كه ماحصل نواري كه از توضيحاتش پياده كردم، اين جملات بود كه شايد اندكي بر زخمهاي نيروهاي متدين و انقلابيون جهان اسلام مرهم بگذارد

مگر مي‌شود در نظام سياسي ايران فردي رژيم صهيونيستي را مشروع بداند؟

به گزارش خبرنگار سياسي خبرگزاري فارس، اسفنديار رحيم‌مشايي رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و معاون رئيس جمهور امروز در جمع خبرنگاران درباره سخنان اخيرش در موضوع رژيم صهيونيستي، گفت: جمهوري اسلامي ايران اعلام كرده كه تنها راه حل موضوع فلسطين آن است كه فلسطينيان اصيل در انتخابات آزاد حكومت خودشان را تعيين كنند.

وي با بيان اينكه فلسطينيان اصيل از هر ديني حق دارند خودشان سرنوشت خودشان را تعيين كنند،‌ نه يهوديان مهاجر، افزود: ما با رژيم صهيونيستي مخالف هستيم اما با مردم سرزمين‌هاي اشغالي كه مشكلي نداريم. ملت آمريكا هم از ملت‌هاي خوب دنيا است ولي ما با دولت آمريكا مشكل داريم.

مشايي ادامه داد: آمريكائي‌ها و اسرائيلي‌ها خطي را دنبال مي‌كنند كه بگويند احمدي نژاد به دنبال حمله كردن و نابود كردن است در حالي كه مواضع آقاي احمدي نژاد منطق دارد.

وي خاطرنشان كرد: رژيم اسرائيل اگر به كشور ما نگاه چپ بكند، ما هم مقابله مي‌كنيم و كوتاه نمي‌آئيم. اما آنها اصلا جرأت چنين كاري را ندارند،‌ آمريكا هم جرأت چنين كاري ندارد.

معاون رئيس جمهور گفت: ملت ما در دنيا ملت بزرگي است و انديشه‌هاي انقلاب اسلامي ايران دنيا را تسخير كرده ولي عده‌اي اينگونه تبليغ مي كنند كه احمدي نژاد مي‌خواهد به همه حمله كند و موشك شليك كند؛ آقاي احمدي نژاد هيچ وقت نگفت كه ما مي‌خواهيم به اسرائيل حمله كنيم بلكه ايشان مي‌گويند رژيم اسرائيل بايد برود. اين حرف درستي است و حرف حضرت امام(ره) است.

مشايي با اشاره به اين نكته كه من هم مي‌گويم ديگر كار رژيم اسرائيل تمام است و هزينه نگاه داشتن اين رژيم ديگر خيلي سنگين است، اظهار داشت: برخي‌ها نمي‌خواهند اين واقعيت به مردم دنيا منتقل بشود كه برخورد آقاي احمدي نژاد حتي با رژيم اسرائيل نيز يك برخورد منطقي است؛ مگر مي‌توان گفت كه مردم دنيا مشكل دارند؟ مردم دنيا مشكل ندارد، مشكل در بعضي از حكومت‌ها است.

مگر مي شود گفت كه در زمان رژيم طاغوت ايراني‌ها بد بودند چون رژيم شاه حاكم بود؟ همين ملت انقلاب كرد. آيا اين درست است كه عده‌اي بگويند مردم ايران در قبل از انقلاب بد بودند؟

وي تصريح كرد: بعد از سخنراني اخيرم نيز تاكيد كردم كه سخيف‌ترين،‌ ظالم‌ترين و ناجوانمردترين آدم‌هاي دنيا دشمنان ملت ايران را تشكيل مي‌دهند و اين افتخار ملت ما است اما ما با هيچ ملتي دشمن نيستيم.

مشايي ادامه داد: دوستان تذكر بجايي به من دادند كه شايد برداشت‌هاي ديگري از اين صحبت‌ها بشود. اما مگر هيچ كس در دنيا مي‌پذيرد كه در چنين سطحي از نظام سياسي ايران فردي رژيم صهيونيستي را رژيم مشروعي بداند؟ اين حرف خنده‌داري است؛ ما بايد در دنيا اين را اثبات كنيم كه با كسي جنگ نداريم و در دفاع مقدس هم ما 8 سال دفاع كرديم.

معاون رئيس جمهور اظهار داشت: امروز در دنيا كساني كه خودشان مشكل دارند، به دنبال ايجاد مشكل براي ديگران هستند تا از آب گل‌آلود ماهي بگيرند. ما كه نيازي به جنگ نداريم؛ ادبيات ايران اسلامي ادبيات اقتدار و ايستادگي است، نه ادبيات ظلم و تجاوز و حمله.

وي خاطرنشان كرد: همانطور كه رهبري و رئيس جمهور تاكيد دارند، راه حل ما براي فلسطين، راه حلي انساني و عاقلانه بدون جنگ و خونريزي است و بايد فلسطينيان اصيل از هر ديني كه هستند سرنوشت خودشان را مشخص كنند.

اعدام فرعون

hamedtalebi — Sat, 12 Jul 2008 16:52:18 GMT

سال ۱۳۸۵ آصفی سخنگوی سابق وزارت خارجه در یکی از جلسات خصوصی با خبرنگاران داخلی، می گفت: "وقتی ما بحث رابطه با مصر و تغییر نام خیابان خالد اسلامبولی تهران برای تسهیل ایجاد این رابطه را مطرح کردیم؛ ماجراهای زیادی پیش آمد؛ وقتی ما به میان مردم، از جمله به مساجد می رفتیم با اعتراض مردم و متدینین مواجه می شدیم و در همانجا بود که فهمیدم رابطه با مصر از رابطه با آمریکا هم برای ما سخت تر است."

خیابان شهید خالد اسلامبولی-تهران(ام القرای جهان اسلام)

آصفی حتی به جزئیات جریان تغییر نام خیابان خالد اسلامبولی هم اشاره می کرد و می گفت: "زمان این تغییر نام را هم در روزهای اول عید نوروز قرار داده بودیم تا با استفاده از فرصت تعطیلی رسانه ها، راحت تر بتوانیم این کار را انجام دهیم اما نشد ... این کار خیلی سخت بود و هست ... "

* قطع رابطه ایران و مصر

رابطه ایران و مصر پس از خیانت انورسادات رئیس جمهور پیشین مصر در ماجرای صلح با اسرائیل قطع شد.
دستور امام برای قطع رابطه با مصر، کوتاه و رسا بود:

" جناب آقای دکتر ابراهیم یزدی، وزیر امور خارجه
با در نظر گرفتن پیمان خائنانه مصر و اسرائیل و اطاعت بی چون و چرای دولت مصر از آمریکا و صهیونیسم، دولت موقت جمهوری اسلامی ایران قطع روابط دیپلماتیک خود را با دولت مصر بنماید. ۱۰/۲/۱۳۵۸ "

* انورسادات که بود و چه کرد؟

بعد از جمال عبد الناصر رییس جمهور محبوب مصر، محمد انور سادات به جای او نشست. او که می خواست محبوبیت ناصر را در بین اعراب کسب کند، در سال ۱۹۷۳ به اسراییل اعلام جنگ داد ولی در این جنگ شکست خورد و تنها دستاورد آن جنگ، گذشتن ارتش مصر از کانال سوئز بود که این حرکت افتخار بزرگی برای مصر و شخص انور سادات محسوب می شد.

بعد از جنگ رمضان (جنگ اکتبر) سادات سیاست خود را در قبال اسراییل تغییر داد و پس از مدت کوتاهی، مصر را از خط مقدم جنگ با اسراییل خارج نمود و با رژیم صهیونیستی قرار داد صلح امضا کرد.

بگین-کارتر- انورسادات

سادات در اولین اقدام، با امضای قرار داد کمپ دیوید که به موجب آن موجودیت اسراییل را به رسمیت شناخت، جهان اسلام را در بهتی عظیم فرو برد.

پیمان خائنانه کمپ دیوید

در همان زمان (۱۷ اردیبهشت ۵۸) امام علاوه بر صدور پیامی در محکومیت این پیمان ننگین، در پاسخ به نامه ای، فرمودند: دولتهای اسلامی باید دولت مصر را در این خیانت بزرگ که به اسلام و مسلمین نموده است، به جای خود بنشانند... ملت مصر باید دست این خیانتکار را از کشور خود قطع کند

دیگر خیال اسراییل از طرف مصر راحت شده بود. مدتی بعد سادات که به این هم راضی نبود، برای ایراد سخنرانی در کنیست اسراییل به بیت المقدس رفت و این بار با این حرکت، خون جهان اسلام را ریخت و اینچنین مصر به عنوان اولین کشور اسلامی، موجودیت رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخت.

* اعدام انقلابی انورسادات خائن

سه شنبه، 6 اکتبر 1981( 14مهر 1360) ، قاهره، میدان رژه

در سالگرد جنگ رمضان 1973، فرعون در جایگاه ویژه خود و میان دولتمردان مصری نشسته و به نمایش قدرت ارتش مصر می نگریست و تسلیحات روسی، توپ های 130 میلیمتری، هواپیماهای میراژ، هلی کوپترهای شنوک و ... از مقابلش می گذشتند و فرعون، بيش از گذشته راحتي و شيکي لباس فرم خود را که دوخت خياط مخصوصش «پي ير گاردن» در لندن بود حس مي کرد چرا که آن روز برخلاف پیشنهاد همسرش، جلیقه ضدگلوله خود را نپوشیده بود.

روز رژه

همزمان با رسيدن عقربه هاي ساعت به 12:40، گوينده مراسم اعلام مي کند که نوبت به حرکت يگان هاي حامل توپ 130 ميليمتري رسيده است.

اولين جرثقيل حامل توپ با رسيدن به مقابل جايگاه از مسير تعيين شده خارج شده و از سمت راست به نزديک ترين فاصله به جايگاه رسيده و ناگهان متوقف مي شود. حاضران ابتدا گمان کردند که به علت نقص فني، جرثقيل از مسير خارج شده است، اما لحظاتي بعد «خالد» با سرعت از جرثقيل پايين پريد و دو بمب دستي را يکي بعد از ديگري به سوي جايگاه پرتاب کرد که هيچ کدام از دو بمب عمل نکردند. در اين بین «حسين عبّاس محمّد» با مسلسل خويش از روي صندلي جرثقيل برخاست و با شدت تمام کلّ جايگاه را به رگبار بست و نخستين گلوله هايش گلوي سادات را هدف قرار داد و با اين گلوله ها بود که تقريباً کار تمام شد.

اعدام انقلابی انورسادات خائن

خالد نيز با سرعت به طرف سلاح خودکار خود که در جرثقيل قرار داشت رفت و با هدف گيري جايگاه سعي در به هلاکت رساندن تعداد بيشتري از سران رژيم مصر نمود. «عبدالحميد» و «عطا طائل» هم در اين حال به عباس محمد و خالد پيوسته بودند.

خالد اسلامبولی در فاصله یک و نیم متری انورسادات خائن و در حال رگبار بستن او

خالد با حمايت همراهانش تا فاصله يك و نيم متري سادات رسيد، در حالي که هيچ وظيفه اي را جز به هلاکت رساندن وي احساس نمي کرد. او به گمان اين که ممکن است سادات لباس ضد گلوله داشته باشد در حد توان به سوي وي تيراندازي کرد تا از نتيجه کار اطمينان يافت. در اين اثنا گارد محافظ سادات که تجهيزات و هزينه اي معادل بيست ميليون دلار صرف آن شده بود، بي هيچ حرکتي شاهد وقوع حادثه بود و هر کدام از نيروهاي آن به دنبال محلي براي پنهان شدن و نجات خود مي گشتند.

پس از آن که کار به خوبي انجام شد، نيروهاي محافظ به سوي خالد و يارانش تيراندازي کردند که گلوله هايي به شکم خالد و عبدالحميد و عطا اصابت کرد و آنان دستگیر شدند.

در اين حمله مسلحانه، سادات به همراه هفت تن ديگر به قتل رسيدند و 28 تن ديگر مجروح شدند و اين اولين بار بود که ملت مصر، فرعون را به قتل مي رسانيد.

به دنبال ترور سادات، مقامهای امنیتی مصر به دستور حسنی مبارک 650 نفر از مسلمانان را که گفته می شد در قتل انورسادات دست داشتند دستگیر کردند.

پس از بازجويي هاي اوليه، 24 نفر از عوامل اعدام انقلابي سادات در دادگاه نظامي مصر به محاکمه کشيده شدند. متهمان حاضر در جلسه در قفس هاي فولادي نگهداري مي شدند. با ورود متهمان به دادگاه، خالد فرياد کشيد:

«انا خالد الاسلامبولي، انا قاتل السادات، انا قاتل الفرعون، انا قاتل الطاغوت، في سبيل الله قمنا، لتبغي رفع اللوا، لا حزب عملنا، نحن للدّين فداء، الله اکبر، لااله الا الله، عليها نحيا و نموت، في سبيلها نجاهد، عليها نلقي الله.»

در جلسه روز 28 سپتامبر سال 1981 وکلاي مدافع متهمان با طرح اين ادعا که سادات مهدورالدم و ريختن خونش مباح بوده است، دلايل خود را برای این اقدام انقلابی اعلام کردند. عبدالحليم رمضان، وکيل مدافع خالد اسلامبولي نیز در يکي از جلسات دادگاه نظامي ضمن دفاع محکم و جانانه از متهمان اظهار داشت:

«من جز براي رضاي خداوند به اين دادگاه نيامده ام و به دفاع از اين جوانان افتخار مي کنم، چون توانستند شرف ملت مصر را باز گردانند و کودتاي خيانت بار سادات را که تار و پود ملت مصر را از هم گسست، در هم بشکنند. اين جوانان همچون حسين و ياران وي هستند که نه براي دنيا، بلکه براي رضاي خداوند در کربلا قيام کردند. اکنون قيام خالد و يارانش قيام حسيني محسوب مي شود که براي دفاع از شرف اسلام، اعراب و شرافت انساني و رضاي خداوند صورت گرفته است. کار بزرگ آنها، دل تاريک شده ملت مصر را روشني بخشيد. سادات خودش را فرعون مصر مي دانست و به همين سبب جواناني که وي را به جرم فرعون بودن کشته اند، گناهي ندارند و جرمي مرتکب نشده اند، زيرا مقتول خود به جرم خويش اعتراف کرده است.»

زماني که عبدالحليم رمضان، خالد و يارانش را به امام حسين(ع) و شهداي کربلا تشبيه کرد، تمامي آنها مي گريستند و فرياد الله اکبر سردادند.

جلسات محاکمه چندین بار تشکیل شد و سرانجام پس از گذشت 5 ماه، خالد اسلامبولی و چهار نفر دیگر از یارانش محکوم به اعدام و تیرباران شدند.

حکم این پنج تن مسلمان مبارز در سحرگاه روز پنجشنبه 28 فروردین 1361 به اجرا درآمد و بدين ترتيب مرداني به شهادت رسيدند که با ايمان به خداي متعال و در راه اعتلاي کلمه توحيد و برپايي دولت اسلامي، فرعون مصر را به سزاي اعمالش رسانيدند و مردانه در راه هدف مقدس خويش جان باختند.

رژیم مصر از دادن اجساد این 5 نفر به خانواده هایشان خودداری کرد و آنها را به طور پنهانی در گورستان ناشناسی به خاک سپرد و خانواده های آنها در حالی که به یکدیگر تبریک می گفتند، اعلام داشتند که تسلیت کسی را نمی پذیرند، چون فرزندانشان را جزو شهدا می دانند.

شهید خالد اسلامبولی

خالد اسلامبولی در قسمتی از وصیت نامه خود نوشته بود : "ما با هم تصمیم گرفتیم که فرعون مصر را به قتل برسانیم تا شاید خداوند به خاطر این کار، ما را از ننگ دوستی با صهیونیست ها که دامن ما را گرفته و فساد روحی و اخلاقی سادات و همسرش را در جامعه علنی ساخته است نجات بخشد. اشهد انّ لا اله الا الله و اشهد انّ محمّدا رسول الله".

واقعه ترور انورسادات خائن نزدیک ایام عیدقربان سال ۶۰ بود. امام خمینی (ره) در قسمتی از پیام خود به مناسبت عید قربان که در تاریخ ۱۷ مهر ۱۳۶۰ صادر شد، فرمودند: "در این سال، این عید برای مسلمانان از آن جهت مبارک تر است که در آستانه آن فرعون مصر رهسپار کوی فرعونیان گردید"

ایشان در خرداد ماه ۶۳ هم خطاب به مسلمانان خصوصا ملت مصر تاکید کردند: " امثال حسنی مبارک هم برای شما نفعی ندارند و دین و دنیای شما را تباه می کنند"

حضرت روح الله در ۱۶ مرداد ماه سال ۶۵ باز هم تاکید کردند که : " مسلمانان، حسنی مبارک نسخه دوم انورسادات را از خود برانند که اینانند که شما را بازیچه خود قرار داده اند تا متعمدا یا بدون عمد سد راه شرف و عزت اسلام شوند."

امام خمینی(ره) گویا روزهایی را که حکومتهای اسلامی به دنبال رابطه با "حسنی مبارک" هستند را می دید که ۱۷ مهرماه سال ۱۳۶۰ از ملت مصر میخواست که با این "حسنی" هم مهلت ندهند تا ننگ پیمان با او بر دامن حکومتهای اسلامی نماند و فرمودند:

" این رئیس جمهور تحمیلی ثانی(حسنی مبارک) که خیال دارد در مصر مثل آن (انورسادات) حکومت کند، و دربست خودش را در اختیار آمریکا گذاشته است، قبل از اینکه به ریاست برسد، اعلام همبستگی خودش را با اسرائیل و آمریکا کرده است و ندیده است که همانطور که سلف صالحش(انورسادات) به واسطه خشم ملت به جهنم واصل شد، با او هم همین عمل را خواهند کرد... ملت مصر ننشیند تا این قدرت از ابین رفته دوباره دست و پای خودش را جمع کند ... "

اما گویا پس از خالد اسلامبولی شهادت طلب دیگری یافت نشد تا فرمان امام را اجرا کرده و کار حسنی مبارک را عهم یکسره کند و از میان ملت مصر، فقط نام خالد اسلامبولی و یارانش برای مجاهدان مسلمان ماندگار شد.

* خیابان خالد اسلامبولی تهران و رابطه با مصر

نام خالد اسلامبولی فردی که انور سادات رئیس جمهور خائن مصر را به هلاکت رساند، پس از انقلاب بر یکی از خیابان های تهران نقش بست و پس از رحلت حضرت امام تغییر نام خیابان خالد اسلامبولی در تهران، همواره از شروط مصر برای برقراری رابطه با ایران بوده است.

خیابان شهید خالد اسلامبولی در تهران

در زمان دولت محمد خاتمی، ایران با پیشنهاد مصر مبنی بر تغییر نام این خیابان برای از سرگیری روابط دو کشور موافقت کرد و حتی شورای شهر تهران نیز انجام این کار را تصویب کرد اما با ایستادگی شاگردان مکتب خمینی این کار میسر نشد. تا اینکه دولت نهم هم قصد چنين كاري را داشت، اما تا كنون موفق به انجام آن نشده است

نكته اينجاست كه برخي دوستان مي‌گويند نبايد براي هميشه رابطه ما با كشوري همچون مصر قطع باشد. بله، ما هم همين رو مي گوئيم اما اگر فرض بر این باشد که برقراری رابطه با مصر به نفع جهان اسلام و به مصلحت ایران است، تکلیف پاسداشت خون شهید خالد چه می شود و هزینه معنوی ای که ایران به عنوان ام القرای جهان اسلام با تغییر نام این خیابان خواهد پرداخت، چقدر خواهد بود؟ ضمن اينكه انجام اين كار در شرايطي ميسر خواهد بود كه دولت مصر از خوي زياده خواهانه و قلدرمآبانه خود دست بردارد. نه اينكه آنها با كمال گستاخي به ما دستوراتي بدهند و ما هم بگوئيم به خاطر اينكه رابطه برقرار سود، اشكال ندارد!

انورسادات خائن که از دوستان صمیمی شاه ایران بود، تنها کسی است که حاضر شد او را پس از فرار از ایران پناه دهد. کاری که حتی آمریکا هم جرات انجامش را نداشت.

انورسادات خائن در کنار هسر و فرزندان شاه؛ برسر جنازه محمدرضا پهلوی

بعد از مرگ محمد رضا شاه، خیابانی در قاهره به نام "پهلوی" نام گذاری شد که حتی اکنون هم که در آستانه برقراری رابطه با این کشور قرار گرفته، علی رغم احتمال پذیرش تغییر نام خیابان خالد اسلامبولی در تهران، ایران از مصر نخواسته که نام این خیابان را تغییر دهد.

* راستي؛ مستند "اعدام فرعون" كه توسط ستاد پاسداشت شهداي نهضت جهاني اسلام درباره اعدام انقلابي انورسادات خائن منتشر شده و اين روزها سر و صداي زيادي هم بلند كرده را حتما ببينيد. براي تهيه لوح فشرده اين مستند ميتوانيد با شماره 09122063624 تماس بگيريد يا به وبلاگ www.setadehpasdasht.blogfa.com مراجعه كنيد

همه چيز براي عمليات در خليج فارس آماده است

hamedtalebi — Tue, 08 Jul 2008 13:45:18 GMT

امام روح الله (روحي فداه):

" امروز يكي از افتخارات بزرگ ملت ما اين است كه در برابر بزرگترين نمايش قدرت و آرايش ناوهاي جنگي آمريكا و اروپا در خليج فارس صف آرايي نمود. و اين جانب به نظام هاي آمريكايي و اروپايي اخطار مي كنم كه تا دير نشده و در باتلاق مرگ فرو نرفته ايد از خليج فارس بيرون رويد؛ و هميشه اين گونه نيست كه هواپيماهاي مسافربري ما توسط ناوهاي جنگي شما سرنگون شود‚ كه ممكن است فرزندان انقلاب ناوهاي جنگي شما را به قعر آب هاي خليج فارس بفرستند". (صحيفه نور جلد 20 صفحه 237 - 29تير67)

امام روح الله (روحي فداه):

"چه خوب است که بعضي سران سرسپرده کشورهاى اسلامى به اربابان و خدايان زر و زور و تزوير خود، اين نکته را جدى گوشزد کنند که اينقدر از منافع خود در خليج فارس سخن نگوييد، براى اينکه همين مسئله موجب حساسيت شديد مردم منطقه است که امريکا و فرانسه و انگليس چه منافعى در آبهاى خليج فارس دارند تا پاى دخالت نظامى و جنگ هم مى خواهند آن را حفظ کنند؟

البته سياست ما در مورد خليج فارس از اول تاکنون صريح و روشن بوده است.

جمهورى اسلامى ايران به امنيت در خليج فارس اهميت زيادى مى دهد و به همين دليل و عليرغم فراهم بودن همه نوع امکانات دريايى و هوايى و زمينى در بستن تنگه هرمز و صدمه وارد کردن به کشتيها و نفتکشها و منافع و مراکز صدور نفت و پالايشگاهها و بنادر منطقه تا به حال از سياست صبر و انتظار و جلوگيرى از گسترش جنگ پيروى نموده است و فقط در حد نشان دادن مقدار کمى از قدرت و حضور و توانايى خود و مقابله به مثل وارد عمل گرديده است.

و دنيا به اين حقيقت رسيده است که ناامنى در خليج فارس فقط به ضرر ايران تمام نمى شود، بلکه قويترين قدرتها و ابرقدرتها هم اگر مثل امريکا تمامى امکانات هوايى و دريايى و جاسوسى - خبرى خود و هم پيمانان خود در منطقه را بسيج کنند، که حتى يک کشتى را بدون خطر، اسکورت و حفاظت نمايند، از اين خطر و ضرر مصون نخواهند ماند و در اين گرداب ناامنى غرق مى شوند.

و على رغم آنهمه مقدمات و تمهيدات و جار و جنجالهايى که درجهان امريکا برپا نموده است و دهها خبرنگار و فيلمبردار را به منطقه گسيل داشته اند تا خبر موفقيت نقشه هاى شوم امريکا را مخابره کنند، خداوند زمينه رسوايى و زبونى امريکا را به دست غيب خود فراهم مى آورد و اقتدار معنوى پرچم لااله الا اللّه را بر پرچم کفر به نمايش مى گذارد و دل بندگان خالص خويش را شادمان مى سازد.

و چه بهتر که امريکا و ريگان از مسير سياست مينگذارى شده خليج فارس که کوس رسوايى آنان را در جهان به صدا درآورده است مجددا عبور نکند و بر مرکب غرور و جهلى که تا به حال دهها بار صاحب خود را بر زمين کوبانيده است، سوار نشود و لااقل شبح قدرت و قدرتنمايى خود را پيش نوکران خود مثل کويت حفظ کند و بيش از اين آنان را از شکست و خفت خود شرمسار و سرافکنده نسازد و مطمئن باشند که ادامه جولان در خليج فارس منطقه را به کانون خطر و بحران ناخواسته عليه خود آنان سوق مى دهد.

و دنيا اگر خودش را آماده بحران نفت و به هم خوردن همه معادلات اقتصادى و تجارى و صنعتى کرده است، ما هم آماده ايم و کمربندها را محکم بسته ايم و همه چيز براى عمليات آماده است.

و حتما امريکا بايد به اين نکته برسد که دخالت نظامى در خليج فارس صرفا يک آزمايش نيست که يک دام بزرگ و يک بازى خطرناک است و ما و همه مسلمانان منطقه خليج فارس، حضور نظامى ابرقدرتها را نقشه و مقدمه تهاجم و حمله به ممالک اسلامى و کشور جمهورى اسلامى ايران و در ادامه حمايت از صدام تلقى مى کنيم.

مسلمانان جهان با همراهى نظام جمهورى اسلامى ايران عزم خود را جزم کنند تا دندانهاى آمريکا را در دهانش خرد کنند و نظاره گر شکوفايى گل آزادى و توحيد و امامت جهان نبى اکرم باشند.

البته لازم است اين نکته را براى چندمين بار به سران کشورهاى اسلامى حاشيه خليج فارس بازگو کنم که القاى شبهه و بزرگ جلوه دادن خطر اسلام و انقلاب و جمهورى اسلامى ايران براى کشورهاى منطقه همان ترفند قديم و جديد جهانخواران بوده و است، که از اين طريق از پيدايش جو تفاهم و همکارى مسالمت آميز جلوگيرى نمايند و احساس نياز کشورها را به شرق و غرب تشديد کنند.

جمهورى اسلامى ايران مايل است بر اساس حفظ وحدت و حمايت از منافع کشورها و ملتهاى اسلامى آنان را در مشکلات يارى نمايد و در بروز حوادث تحميلى سياسى - نظامى از ناحيه استکبار جهانى با قدرت و نفوذ خود، آنها را رفع و در جهت کنترل و نفى سلطه سياسى شرق و غرب برنامه اى قوى و دقيق ارائه دهد"(صحيفه نور جلد ۲۰ صفحه ۱۷۲ - ۶ مرداد 66)

* رزمايش موشكي و دريايي سپاه پاسداران آغاز شد

* فرمانده نيروي دريايي سپاه: حجم انبوه موشك‌ها و شناورهاي سپاه آماده مأموريت مستقيم در تنگه هرمز هستند

رون آراد كيست و كجاست؟

hamedtalebi — Sun, 06 Jul 2008 15:10:18 GMT

روز بيست و سوم مهرماه سال 1365 ساعت 3 بعدازظهر، چندين فروند هواپيماي جنگي اف - 4 كه از پايگاه هوايي داخل خاك فلسطين اشغالي برخاسته بودند، براي بمباران مواضع نيروهاي فلسطيني و لبناني در منطقه "اشرفيه" در جنوب شرقي شهر "صيدا" و همين طور اردوگاه آوارگان فلسطيني "الميه و ميه"، به حريم هوايي لبنان تجاوز كردند.

با شدت گرفتن بمباران خانه‌هاي كوچك و ضعيف آوارگان، ضدهوايي‌هاي متعلق به گروه‌هاي مبارز، به مقابله با اين تهاجم هوايي كه كشته و زخمي شدن زنان و كودكان را به همراه داشت، پرداختند و در آن ميان جواني فلسطيني كه يك قبضه موشك ضدهوايي (از نوعي كه به دنبال حرارت هواپيما مي‌رود) بر دوش خود داشت، پس از نشانه روي و شليك به موقع، موفق شد يكي از هواپيماهاي فانتوم را هدف قرار دهد.

پس از آنكه هواپيما مورد اصابت موشك قرار گرفت، دو سرنشين آن سراسيمه و به سرعت دكمه پرتاب صندلي را فشار دادند كه با انفجاري خفيف، از داخل هواپيما به بيرون پرتاب شدند. به دنبال سقوط هواپيما، خلبان و كمكش به وسيله چتر نجات، در دو منطقه جداگانه در داخل خاك لبنان فرود آمدند.

هلي كوپترهاي جنگي رژيم صهيونيستي كه مشغول گشت‌زني نزديك آنجا بودند، پس از اخذ دستور، به سرعت به محل فرود يكي از خلبان‌ها شتافتند و توانستند او را قبل از اينكه به دست نيروهاي مبارز بيفتد، سوار كرده و از مهلكه نجات دهند.

به محض سقوط هواپيما و انفجار آن، تلاش نيروهاي شبه نظامي لبناني و فلسطيني كه از بمباران خانه و كاشانه خويش عصباني بودند، براي ردگيري و دستگيري خلبانان آن آغاز شد.

" رون آراد" 28 ساله كه در يك باغ فرود آمد، بر اثر شدت ضربه وارده، آرنج دست چپش شكست و دقايقي بعد نيروهاي گروه "مقاومت مومنه" به رهبري "مصطفي ديراني" منشعب از "سازمان امل"، كه در يكي از روستاهاي اطراف به نام "زغداريا " مستقر بودند، سررسيدند و زودتر از فلسطيني ها، او را به اسارت خود درآوردند و برحسب اتفاق، محلي كه آراد در آنجا فرود آمده بود، خط تماس جنگ داخلي "امل" و سازمان‌هاي فلسطيني بود.

سه ساعت بعد، آراد كه از شكستگي دست رنج مي‌برد، سوار بر اتومبيلي شخصي، در حالي كه چند ماشين ديگر حامل نيروهاي مسلح او را اسكورت مي كردند، از صيدا به طرف بيروت حركت داده شد. در طي مسير، دژباني‌ها و پست‌هاي بازرسي گروه‌هاي مختلف مسلح از جمله ارتش لبنان قرار داشتند. ماشين حامل آراد، قبل از رسيدن به يكي از اين پست‌ها، سعي كرد تا با روشن و خاموش كردن چراغ‌هاي جلو، بفهماند كه مجروح دارد و نمي تواند بايستد، ولي نيروهاي ارتش به سمت كاروان در حال عبور شليك كردند، اما به كسي آسيبي نرسيد.

دقايقي بعد در " افران الرميله " ( نان فروشي رميله ) كه همه خودروهاي كاروان اسكورت به هم ملحق شدند، براي رعايت جوانب امنيتي، آراد در خودرويي ديگر قرار گرفت و به سمت بيروت حركت داده شد.

در بيروت، خلبان مجروح را مستقيما به خانه شخصي مصطفي ديراني (مسئول وقت كميته امنيت سازمان امل) بردند . ساعتي بعد كه اضطراب و ترس آراد فروكش كرد، با پسر دو سال و نيمه ديراني به بازي و سرگرمي مشغول شد. ساعت 10 شب به دليل شدت جراحت به يكي از درمانگاه‌ها برده شد كه دكتر ارتوپد در محل كار خود حضور نداشت. پس از دقايقي با پيگيري‌هاي زياد، دكتر از منزل خود به بيمارستان آمد و دست چپ خلبان اسرائيلي را گچ گرفت و مداوا كرد.

سازمان امل، در اولين روزها مدعي شد كه رزمندگانش موفق شده اند هواپيماي جنگي اسرائيلي را ساقط كنند و خلبان آن را به اسارت درآورند ، ولي سازمان فلسطيني " فتح " ( گروه ابونضال ) اين ادعا را رد كرد و گفت :" ما هواپيماي اسرائيلي را با موشك زديم، ولي چون خلبان آن در نزديكي خطوط نيروهاي امل فرود آمد، آنها توانستند او را اسير كنند."

از همان روز به بعد ، رژيم صهيونيستي - كه براي حفظ روحيه نيروهاي مسلح و بخصوص خلبانانش اهميت بسياري قائل است و همواره سعي دارد تا از هر عملي كه باعث تضعيف روحيه جنگي و جنايتكار آنان شود، جلوگيري كند - پيدا كردن و كسب خبر از رون آراد را بهانه بسياري از جناياتش قرار داد.

در نيمه شب 6 مرداد ماه سال 1368 ، هلي كوپتري متعلق به ارتش اسرائيل در محوطه اي باز در مركز شهر "جبشيت " در جنوب لبنان فرود آمد و در ميان ترس و اضطراب مردم ، نيروهاي كماندويي ويژه ، به آپارتماني كه در آن نزديكي قرار داشت ، هجوم بردند و پس از شكستن در ورودي طبقه دوم ساختمان ، در ميان وحشت زن و فرزندان ، اقدام به ربودن " حجت الاسلام شيخ عبدالكريم عبيد " امام جمعه جبشيت نموده و پس از انتقال او به هلي كوپتر ، با سرعت هر چه تمامتر به داخل فلسطين اشغالي پرواز كردند.

بهانه اسرائيل براي اين آدم ربايي جنايتكارانه ، اين بود كه مدعي شدند شيخ عبيد دستور نقل و انتقال آراد را داده است .

چند سال بعد، در نيمه شب 3 خرداد 1373 ، مصطفي ديراني در حالي كه در جمع خانواده خود خفته بود ، با صداي هلي كوپتر هايي كه بر تپه اي نزديك روستاي " قصرنبا " در دره بقاع فرود آمده بودند ، از خواب پريد ولي تا بخواهد اسلحه كمري را از زير بالش خود بردارد ، با عكس العمل كماندوهاي "تيپ ويژه گولاني" - كه وظيفه اصلي شان اين گونه آدم ربايي ها بود ـ بر بالين خود رو به رو شد و در ميان بهت و وحشت زن و فرزندانش، به داخل هلي كوپتر منتقل شد و از آنجا به پايگاهي نظامي در فلسطين اشغالي منتقل شد كه در آن ميان برادر وي از پنجره خانه شان كه مقابل خانه مصطفي بود ، با تفنگ شكاري اقدام به تيراندازي به سمت صهيونيستها كرد كه با پاسخ شديد آنان رو به رو شد ولي به كسي آسيبي نرسيد.

پس از چند سال كه از آدم ربايي هاي رژيم صهيونيستي مي گذشت ، سرانجام در خرداد ماه سال 1379 دادگاهي نظامي و در حصاري از نيروهاي امنيتي ، براي رسيدگي به پرونده عبيد و ديراني تشكيل شد .

در اين فاصله اخبار متناقضي از سرنوشت آراد منتشر مي شد . خرداد ماه سال 1373 روزنامه " نداء الوطن " چاپ بيروت ، بدون اشاره به زمان و مكاني خاص ، نوشت : رون آراد به هنگام فرار از محل بازداشت خود، از سوي نگهبانانش هدف شليك قرار گرفته و كشته شده است. اين روزنامه در ادامه نوشت : آراد هنگامي كه در اسارت عناصر منشعب از سازمان امل به رهبري مصطفي ديراني بود، به قتل رسيده است."

شهريور سال 1375 راديو رژيم صهيونيستي به نقل از روزنامه اسرائيلي " يديعوت آهارونوت " اعلام كرد : " هرگونه اطلاعات در مورد ديپلماتهاي ايراني ربوده شده در لبنان ، مي تواند اطلاعات متقابلي در مورد رون آراد به همراه داشته باشد."

احمد متوسليان ، سيد محسن موسوي ، تقي رستگار مقدم و كاظم اخوان عليرغم برخورداري از مصونيت ديپلماتيك ، 14 تير ماه سال 1361 در پست بازرسي فالانژيستها در شمال بيروت معروف به "حاجز برباره" به اسارت در آمدند كه از آن تاريخ به بعد هيچ خبر موثقي از سرنوشت آنان به دست نيامده است اما رژيم صهيونيستي همواره به دنبال گره زدن اخبار و اطلاعات ماجراي رون آرادبا گروگانهاي ايراني است.

اسرائيل همواره تلاش دارد تا اين گونه وانمود كند كه آراد توسط حزب الله لبنان ربوده شده و در اختيار ايران است ولي حزب الله نيز در مقابل ، هرگونه ارتباط خود را با اين قضيه رد كرده است و دليل صحت اين مطلب نيز اين است كه اگر خلبان اسرائيلي در دست حزب الله بود، اين حزب به راحتي مي توانست بر سر اين خلبان معامله كرده و بهاي گزافي از اسرائيل طلب كند ، كما اينكه در گذشته نيز شاهد بوده ايم در ازاي تكه هاي بدن چند سرباز متجاوز اسرائيلي، حزب الله توانست صدها تن از اسراي خود را از چنگال اين رژيم آزاد كند .

شيخ عبدالكريم عبيد از مسئولين حزب الله در جنوب لبنان كه در اسارت بود، خرداد ماه سال 1379 در مصاحبه با روزنامه اسرائيلي " معاريو " ، ضمن تاكيد بر اينكه هيچ ارتباطي با اسارت خلبان اسرائيلي ندارد و عبيد بي جهت ربوده شده است ، گفت : " آراد، گروگان حزب الله نبوده و به همين دليل اميدي براي آزادي او از طريق ربودن من وجود ندارد ، بلكه برعكس ، اين امر ممكن است اوضاع را پيچيده تر كند .

مصطفي ديراني نيز روز پنجشنبه 19 خرداد ماه 1379 در مصاحبه با همين روزنامه ، گفت : " من نمي دانم آراد زنده است يا مرده و نمي دانم او در حال حاضر كجاست "

ديراني درباره وضعيت آراد در اولين ساعات اسارت ، گفت : " اولين بار كه او را ديدم ، پس از سقوط هواپيمايش بود . چند ساعت بعد او به خانه من در بيروت منتقل شد . من به او لباس و غذا دادم و او با پسر من كه در آن موقع دوساله و نيم بود ، بازي كرد .

ديراني همچنين تحويل خلبان اسرائيلي به عوامل ايران در بعلبك در مقابل 300 هزار دلار را تكذيب كرد و درباره گم شدن آراد گفت : " ارتش اسرائيل به منطقه "ميدون " در دره بقاع حمله كرد و دهها تن كشته و زخمي از مردم عادي برجاي گذاشت؛ نگهبانان آراد كه از نيروهاي "امل" بودند، براي جويا شدن از احوال نزديكانشان ، او را ترك كردند و پس از بازگشت متوجه شدند كه آراد نيست و پيدايش نكردند . "

هرآنچه هست ، نشان از آن دارد كه رژيم صهيونيستي براي يافتن رون آراداهميت قائل شده و حتي دست به آدم ربايي آشكار زده است و همواره در برابر اذهان و افكار جهاني ، جنايتكار جنگي خود را كه تنها براي ريختن بمب بر سر مردم بيگناه ، به لبنان تجاوز كرده بود ( و البته بار اولش نبود كه خانه و كاشانه مردم لبنان را بمباران مي كرد ) مفقودي مظلوم جلوه مي دهد و اين گونه تبليغ مي كند كه ايران وي را ربوده و نگهداري مي كند ولي تا به امروز سازمانهاي اطلاعاتي عريض و طويل اسرائيل "موساد " و آمريكا " سيا " هيچ سند موثقي بر اين ادعاي خود ارائه نداده اند.

چند سال پيش نيز خبرگزاريها از قول رابط آلماني ميان حزب الله لبنان و اسرائيل براي تبادل اسرايشان نوشتند كه " هم چهار گروگان ايراني و هم رون آرادكشته شده اند و موضوع آنها از پرونده تبادل اسرا خارج شده است."

روزنامه هاآرتص به نقل از گروه ميانجي آلماني كه مذاكرات تبادل اسرا را پيگيري مي كند نقل كرد: "حزب الله طي گزارشي كه ارائه داده اعلام كرده كه خلبان مفقود صهيونيست با نام "ران آراد" كه در سال 1985 هواپيمايش در آسمان لبنان سرنگون شد، مرده است".

مطابق آخرين توافقات مذاكرات تبادل اسرا كه مدتي است با ميانجي گري آلمان ميان حزب الله و رژيم صهيونيستي جريان دارد، طرفين متعهد شدند كه طي گزارشي وضعيت برخي مفقودين را مشخص نمايند. در همين چارچوب حزب الله بايد اخباري از سرنوشت رون آراددر اختيار ميانجي آلماني مي گذاشت و در مقابل رژيم صهيونيستي موظف است كه اطلاعات موثقي از سرنوشت 4 ديپلمات ايراني ربوده شده در لبنان را به ميانجي آلماني ارائه دهد اما ظاهرا طرف اسرائيلي باز هم مي خواهد از بيان حقيقت سر باز بزند و روند ارائه گزارش مجعول و غيرمستند را در پيش گيرد.

با تشكر از حاج حميد داودآبادي

آن كار شيطاني ...

hamedtalebi — Wed, 02 Jul 2008 14:43:18 GMT

... يك عده‏اى غفلت ميكنند، نميفهمند كه ما اين همه حركت كرده‏ايم، پيش آمده‏ايم؛ نميفهمند كه ما هنوز راه طولانى‏اى در پيش داريم؛

نميفهمند كه ما دشمن داريم، دشمن از تنبلى ما، از غفلت ما، از اختلاف ما، سوء استفاده ميكند. مخاطب بيشتر اين حرف شخصيتهاى مطرح جامعه - سياسى و فرهنگى و غيره - هستند كه بايد مراقب حرف زدنهاى خودشان، مراقب نوشتنهاى خودشان، مراقب موضع‏گيريهاى خودشان باشند. اتحاد و اتفاقى كه رمزِ همه‏ى پيشرفتها و پيروزيهاست، امروز بيشتر از همه براى اين كشور لازم است.

مسئولين كشور هم واقعاً دارند زحمت ميكشند، حقيقتاً دارند زحمت ميكشند. دولت، مسئولين، مديران بخشهاى مختلف، تلاش ميكنند. اگر كسى ايراد و انتقادى هم دارد، نبايد آن را جورى مطرح كند كه اين مديرى كه در تلاش هست براى اينكه كار را بهتر انجام دهد، او را تضعيف كند.

اختلافات غالباً از هوسهاى نفسانى بر ميخيزد. اگر كسى بگويد اين عمل من كه اختلاف‏انگيز بود، تفرقه‏انگيز بود، براى خداست، اين را باور نكنيد. تفرقه‏ى بين مؤمنين كارِ خدائى نيست، براى هدفِ خدائى انجام نميگيرد؛ كار شيطانى است؛ كار شيطانى است.

ايجاد بغضاء و كينه بين مؤمنين، فضاى اختلاف را به وجود آوردن، اين كار شيطان است، كار خدائى نيست. كار خدائى همدلى است. يك نفر يك كارى دارد، مسئوليتى را بر عهده گرفته، ديگران بايد كمك كنند تا كار را خوب انجام دهد. اگر ضعفى داشت، به او تذكر دهند؛ اما نگذارند او تضعيف شود.

اين كسى كه اين عَلم را بر دوش كشيده، بلند كرده، همه بايد كمكش كنند؛ يكى عرقش را پاك ميكند، يكى بادش ميزند. اگر ديدند كه در نگه داشتن عَلم دارد اشتباه ميكند، راهش اين نيست كه يك مشتى هم به پشتش بزنند، خودِ او و عَلم را سرنگون كنند. راهش اين است كه كمكش كنند اين اشكال برطرف شود؛

اين نكته را بايد همه توجه كنند، بخصوص كسانى كه در عرصه‏ى سياست و در عرصه‏ى فرهنگ و در عرصه‏ى رسانه و در عرصه‏هاى گوناگون نقش و حضورى دارند

*** آنچه خوانديد، سخنان مقام معظم رهبري در چهارم تير ماه 87 بود... همين چند روز پيش

جنبش وبلاگی سومین سالگرد حماسه سوم تیر

hamedtalebi — Mon, 23 Jun 2008 04:59:18 GMT

چشم برهم زدیم، سومین سالگرد حماسه سوم تیر هم فرا رسید و یکی از روزهای رسالت ما ...

حرفهای گفته و ناگفته درباره دولت نهم، خصوصا شخص دکتر احمدی نژاد فراوان است و خیلی ها هم در طول این ۳ سال به خوبی هویت و چهره واقعی خود را نشان داده اند، اما این راهی که دکتر احمدی نژاد در حال طی کردن آن است و خیلیها بر سر آن سنگ می اندازند، نیاز به تحلیل و روشنگری دارد.

عكس از روزبه جديدالاسلام

از وبلاگ نویسان متعهد و دلسوز که همیشه اسلام ناب محمدی (ص) را یاری کرده و حق را تنها نگذاشته اند، دعوت می کنم در یادداشتی به مناسبت سوم تیر در وبلاگ خود، به هر تعداد از سوالات زیر پاسخ دهند. و حداقل از ۳ نفر از وبلاگنویسان و دوستان خود نیز با ذکر نام وبلاگ، دعوت به نوشتن کنند

تا این پاسخ های ما، هم نشانه ای بر "بودن" ما باشد و هم تحلیلی بر وقایع چونگی پیمودن راه ما؛

باید تاریخ حرکت انقلابی ملت را فاتحان ثبت کنند

۱- صفات چه کسی را نزدیکتر به آرمانهایی می دانید که امام امت برای یک مسئول حکومت اسلامی ترسیم کرده بودند؟ رفسنجانی، خاتمی يا احمدی نژاد؟ تفاوت دستاورهای دولت احمدی نژاد با دولتهای رفسنجانی و خاتمی چیست؟

۲- به نظر شما چرا محمد خاتمی و رفسنجانی به سفرهای استانی منظم و جامع و در حقیقت به عمق محرومیتهای ایران نمی رفتند؟

۳- علت هجمه های ناجوانمردانه برخی دوست نماهای اصولگرا و ائتلاف ضددولت این اصولگرانماها با دوم خردادیها - که روزی دشمن یکدیگر بودند- چیست؟

۴- دکتر احمدی نژاد نزد چه گروهی محبوب و نزد چه کسانی منفور است؟ چه کسانی از زمین خوردن ایشان خوشحال می شوند؟

عكس از روزبه جديدالاسلام

۵- علت محبوبیت محمود احمدی نژاد در دنیا و زنده شدن نام امام و انقلاب در میان ملتهای آزاده دنیا چیست؟

۶- اگر در انتخابات سوم تیر، دکتر احمدی نژاد رئیس جمهور نمی شد، چه می شد؟ چرا رهبری دولت نهم را اصولگراترین دولت پس از انقلاب دانستند؟

۷- سوم تیر چه درسهایی به سیاسیون و اقتصادیون و احزاب داد؟

۸- مهمترین مانع بر سر تحقق اهداف اقتصادی دولت را چه چیز می دانید؟

۹- چرا علیرغم همه تخریبها باز هم مردم به صداقت دکتر احمدی نژاد ایمان دارند و او را از جنس خودشان می دانند؟

۱۰- مهمترین نقاط قوت دولت نهم و زیباترین صفات فردی و مدیریتی دکتر احمدی نژاد را چه چیزهایی می دانید؟ محبوبیت دکتر احمدی نژاد پیش شما کم شده یا زیاد؟ ما چگونه او را یاری کنیم؟

لبيك گويان :

* احمدي نژاد رافع پرچم عدالت در كشورهاي مظلوم (بيا تا برويم)

* نسل نو و جنبش وبلاگی (نسل نو)

* انحراف از جاده انقلاب و دنده عقب به سبک 3تیر (خاكريزيسم)

* عهد بستیم خاطره ی تلخ بنی اسرائیل را تکرار نکنیم (منتظر)

* بگذار آتش بگیرند (گام آخر)

* سوم تير مبارك (وب نوشته هاي يك ميني‌روزنامه نگار)

* دستاوردهای دولت نهم در میدان سنگین مبارزه داخلی و خارجی بدست آمده است (روايتي ديگر)

* گذار به دولت اسلامي (دستنوشته هاي يك دانشجو)

* سوم تير؛ ياعلي گفتيم و عشق آغاز شد (موشك انداز)

* عزت، عدالت و شجاعت؛ گفتمان دكتر احمدي نژاد (سيرت صبح)

* به مناسبت سوم تير (منتظر فرج)

* یوم الله سوم تیر (رو به آسمان)

* لبیک به ندای جنبش وبلاگ نویسی سوم تیر (خط خطي هاي احمد سعيدي)

* منادی عدالت (معجزه هزاره سوم)

* آن روزها پانزده سال داشتم (يك كج و معوج سرخورده)

* احمدی نژاد تک و تنها (گيلانغرب ديار من)

مشاهدات عيني از ناكامي اقدامات خرابكارانه در سفر احمدي‌نژاد به عراق

hamedtalebi — Fri, 20 Jun 2008 12:31:18 GMT

رئيس جمهور در سخنراني اخير در اجلاس جامعه مدرسين حوزه علميه قم از طرح ناكام ربايش و ترور خود در جريان سفر به عراق پرده برداشت.

سفر محمود احمدي نژاد رئيس جمهوري اسلامي ايران به عراق در اسفند ماه سال 86 در نوع خود سفري بي نظير بود.

پس از اشغال عراق در سال 1382 تا كنون هيچ مقام عاليرتبه‌اي از ساير كشورها، با اطلاع قبلي به اين كشور سفر نكرده و حتي بوش و بلر - كه عراق تحت اشغال نيروهاي خودشان است- كاملا مخفيانه سفرهايي به اين كشور داشته اند و تنها چند ساعت در بغداد ماندند. حتي همراهان مقامات غربي در سفر به عراق تا آخرين لحظه از محل قطعي سفر اطلاع نداشته اند.

اين در حالي است كه سه هفته پيش از تاريخ سفر رئيس جمهوري اسلامي ايران به عراق، اعلام رسمي شد كه وي در چه تاريخي به اين كشور سفر خواهد كرد و حتي افرادي را كه قصد ديدار آنها را در اين سفر دو روزه داشت، مشخص كرده بود.

احمدي نژاد در سخنان اخيرش از موضوعي پرده برداشت كه با مرور مسائلي كه در سفرش به عراق گذشت، به خوبي مي توان به عمق ماجرا واقف شد.

رئيس جمهور گفت: "من اولين رئيس دولتي بودم كه با اعلام قبلي، دو روز به اين كشور سفر رسمي كردم. پيش از من رؤساي دولت‌هاي آمريكا و انگليس به واسطه حضور گسترده نظاميان خود در اين كشور چند ساعتي حضور پيدا كرده، اما هيچ كدام از آنها شب را در عراق نمانده‌اند. ما در اين سفر حاضر نشديم در منطقه تحت كنترل آمريكايي‌ها (منطقه الخضرا) اقامت كنيم. ضمن اينكه براساس اطلاعات موثق، دشمنان طرح ربودن و ترور خادم ملت را در سفر به عراق برنامه‌ريزي كرده بودند كه به فضل الهي با تغيير يكي دو برنامه، در اراده و تصميم آنها تزلزل ايجاد شد و وقتي متوجه موضوع شدند كه عراق را ترك كرده بوديم و آنها همچنان مبهوت مانده‌اند."

در سفر رييس جمهور به عراق در اسفند ماه 86 همراه رئيس جمهور بودم. به همين دليل، پس از افشاي اين موضوع از سوي رئيس جمهور، جزئياتي از اقدامات امنيتي پيشگيرانه و پيش‌دستانه ايران كه در اين سفر مشاهده كرده‌ و يا اينكه از منابع مطلع كسب كرده ام را بيان مي كنم تا شاهدي بر اين موضوع تاريخي باشد:

* پيش از انجام سفر خارجي هر مقام عاليرتبه، افرادي براي آماده‌سازي مقدمات، به كشور ميزبان سفر مي‌كنند. در جريان سفر محمود احمدي‌نژاد به عراق، هيئت پيشرو ايراني، چند روز قبل از سفر وارد بغداد شدند و علاوه بر فراهم كردن مقدمات كار، با برخي مسئولان عاليرتبه عراق از جمله جلال طالباني براي هماهنگي ديدار كردند.

طالباني با ناباوري به گروه ايراني گفته بود درست است كه ما از آقاي احمدي نژاد براي سفر به عراق دعوت كرديم، اما آيا واقعا او مي خواهد به صورت رسمي به عراق بيايد؟
همچنين طالباني از گروه ايراني خواسته بود كه براي انجام اين سفر با نيروهاي آمريكايي كه فعاليتهاي امنيتي بغداد را كنترل مي كنند، هماهنگي هايي داشته باشند كه گروه پيشرو ايراني از انجام اين كار امتناع كرد و گفتند ما مهمان عراق هستيم، نه مهمان آمريكا.

* گروه پيشرو ايراني- كه پيش از سفر رسمي رئيس جمهور وارد عراق شده بود- شب را در بغداد اقامت گزيد. جالب اينكه شب بعد از بازگشت هيئت پيشرو به ايران، آن محل اقامت و مناطق حوالي آن با خمپاره مورد اصابت قرار گرفت، غافل از اينكه هيات پيشرو ايراني ديگر آنجا نبود.

* كليه فضاهاي هوايي عراق در اختيار نيروهاي اشغالگر بود. به همين دليل ايران 2 هواپيماي كاملا همرنگ و هم‌مدل براي عزيمت رئيس جمهور به عراق انتخاب كرد كه رئيس جمهور و هيئت همراه در اين دو هواپيما مستقر شدند؛ هيچ كس نمي دانست رئيس جمهور دقيقا در كدام هواپيما قرار دارد. اين دو هواپيما بصورت همزمان وارد فرودگاه بغداد شدند و 4 درب اين دو هواپيما به صورت همزمان و بر روي 4 پله مستقر شده، باز شد و تا آخرين لحظه مشخص نبود كه احمدي نژاد از كدام درب خارج مي شود؛ ضمن اينكه حريم حفاظتي به گونه اي چيده شد كه رئيس جمهور به تنهايي از پله هاي هواپيما پايين بيايد. اين صحنه توسط رسانه هاي مختلف جهان به عنوان يك حركت شجاعانه مخابره شد.

* فاصله فرودگاه بغداد تا منطقه "جادريه" كه محل اقامت و ملاقات‌هاي احمدي نژاد در جريان اين سفر دو روزه بود، 25 كيلومتر است. اين 25 كيلومتر به گذرگاه مرگ شهرت دارد، چرا كه انفجارهاي زيادي در آن رخ مي دهد و به همين دليل نيز مقامات غربي از جمله بوش و بلر حتي در جريان سفر مخفيانه خودشان هم اين مسير را به صورت زميني طي نمي كنند و از فضاي هوايي اي استفاده مي كنند كه در اختيار نيروهاي خودشان است. به همين جهت هيچ كس باور نمي كرد كه رئيس جمهور ايران بخواهد اين مسير را زميني طي كند، اما اين كار انجام شد و عرض دو طرف اين جاده نيز به صورت كامل توسط نيروهاي امنيتي ايران و نيروهاي مردمي عراق كنترل شد.

* از داخل باند فرودگاه بغداد تا محل ديدارها و اقامت رئيس جمهور، 3 سري اسكورت كه هر سري آن شامل چند اتومبيل مي شد، به حركت درآمد كه هيچ كس دقيقا نمي‌توانست تشخيص دهد كه احمدي‌نژاد در كدام يك از اين اسكورتها قرار دارد. ضمن اينكه اسكورت‌ها مرتبا جابجا مي شد كه نشان دهنده تسلط نيروهاي امنيتي ايران بر اوضاع بود و امكان هر نوع غافلگيري را از دشمن مي‌گرفت.

* در طول سفر، نيروهاي اشغالگر عراق تلاش فراواني براي تسلط بر سيستم مخابراتي هيئت همراه رئيس جمهور ايران انجام دادند، اما نه تنها اقدامات امنيتي ايران مانع از اين اقدام آنان شد، بلكه نيروهاي امنيتي ايران ميزان مكالمات خود براي هماهنگي امور را به حداقل كاهش دادند تا امكان هرگونه لو رفتن جزئيات برنامه ها براي اشغالگران و تروريست‌ها سلب شود.

* پيش از انجام سفر، مسئولان حفاظت رئيس جمهور ايران، آموزش و مانورهاي آموزشي براي نيروهاي عراقي گذاشتند. برنامه زيارت رئيس جمهور از مرقد ائمه در كاظمين در صبح روز دوم سفر قرار داشت. در شب اول سفر به نيروهاي عراقي اعلام شد كه امشب براي آخرين مانور آموزشي آماده باشند، غافل از آنكه در جريان همان مانور آموزشي كه از ساعت 11:30 شب تا 2:30 بامداد انجام شد، احمدي نژاد و هيئت همراه براي زيارت وارد كاظمين شدند و اين ماموريت نيز با اقدام پيش دستانه و زيركانه نيروهاي حفاظتي ايران، با موفقيت انجام شد؛ اين يكي از نمونه‌هاي جابجايي برنامه‌هاي رئيس جمهور براي جلوگيري از اقدام خرابكارانه بود.

* نيروهاي حفاظتي ايران، چهار محل را براي اقامت آن شب رئيس جمهور پيش بيني كرده بودند. اما زيارت رئيس جمهور در كاظمين و عزيمت مجدد به بغداد تا حدود ساعت 3 بامداد روز دوم به طول انجاميد و رئيس جمهور چند ساعت باقيمانده از شب را در "جادريه" بغداد اقامت كرد.
به جهت حساسيت امنيت محل اقامت رئيس جمهور در طول شب، پيشنهاد عراقي‌ها اين بود كه رئيس جمهور در منطقه الخضرا كه به علت استقرار نيروهاي آمريكايي از امنيت بهتري برخوردار است، اقامت كند، اما احمدي نژاد و نيروهاي امنيتي ايران نپذيرفتند و آن شب را در همان منطقه "جادريه" اقامت كردند. كه اين مساله مورد توجه فراوان نيروهاي امنيتي و حتي رسانه هاي ديگر كشورها قرار گرفت و بعضي ها مدعي شدند كه احمدي نژاد شب را در بغداد نخوابيده است.

* به گفته يكي از مقامات حفاظت رئيس جمهور، گزارشاتي قطعي از طراحي براي ترور يا ربايش محمود احمدي نژاد دريافت شده بود، اما نيروهاي حفاظتي ايران با همكاري نيروهاي مردمي عراق، با چند جابجايي در برنامه‌ها و ملاقات‌هاي رئيس جمهور، در 2 دسته اقدامات پيش‌گيرانه و پيش دستانه، با مدد الهي، طرح هاي آنان را ناكام گذاشتند.
علاوه بر آنكه تلاشهاي زيادي براي دستيابي به برنامه دقيق ديدارها و جزئيات محل تردد رئيس جمهور ايران انجام شد كه ممكن بود منجر به خسارتي جبران ناپذير شود اما اين اقدامات نيز با هوشياري نيروهاي ايراني ناكام ماند.

* اشغالگران و حتي برخي عراقي‌ها با توجه به كلياتي كه از ديدارهاي رئيس جمهور ايران مي دانستند، پيش بيني مي كردند كه اين سفر رئيس جمهور بيش از 40 ساعت به طول بيانجامد اما با طراحي انجام شده توسط گروه هاي تشريفات و حفاظت ايران، سفر در كمتر از 30 ساعت پايان يافت. به گونه اي كه پس از انجام بدرقه رسمي در ساعت 14 روز دوم سفر، حتي عراقي‌ها تصور مي كردند، احمدي نژاد به سمت ديدار ديگري خواهد رفت، اما رئيس جمهور ايران در مسير فرودگاه بغداد بود و با هماهنگي انجام شده با گروه‌هاي پروازي ايران، هواپيماي رئيس جمهور بغداد را به مقصد تهران ترك كرد.
خبرنگاران همراه رئيس جمهور نيز با هماهنگي نيروهاي حفاظتي، زماني خبر پرواز هواپيماي احمدي نژاد از بغداد به مقصد تهران را مخابره كردند كه هواپيماي حامل رئيس جمهور وارد مرز ايران شده بود.

* از آنجا كه ممكن بود نيروهاي اشغالگر در نزديكي نقطه صفر مرزي ايران و عراق دست به تعرض عليه هواپيماي حامل رئيس جمهور بزنند، دو فروند هواپيماي جنگنده از پايگاه هوايي همدان، هواپيماي حامل رئيس جمهور را تا تهران اسكورت كرد.

* يكي از مسئولان حفاظتي رئيس جمهور مي‌گفت؛ بسياري از رسانه‌ها و مقامات خارجي به خوبي مي دانند كه اقدامات حفاظتي انجام شده در اين سفر به چه ميزان اهميت داشت و به همين علت نيز موفقيت امنيتي در جريان انجام اين سفر به همه جهان مخابره شد، اما اهميت اين ماموريت مهم در داخل كشور مغفول ماند و بعضي ها تصور كردند هيچ تهديدي در كار نبوده است در حالي كه طرح هاي مختلفي براي ربودن يا ترور رئيس جمهوري اسلامي ايران در اين سفر ناكام ماند. انجام موفقيت آميز اين سفر، حاصل چيزي جز لطف خداوند متعال و دعاي خير مردم و تلاش‌هاي نيروهاي حفاظتي و هماهنگي هيئت همراه رئيس جمهور نبود. اما باز هم در داخل كشور در جريان تشريح وقايع سفر تاريخي دكتر احمدي نژاد به عراق، نيروهاي حفاظتي و شخص رئيس جمهور مظلوم واقع شدند.

*حامد طالبي

يك عكس از سفرم به عراق

دليل گرانى‌هاى مشكوك در دولت نهم چيست؟

hamedtalebi — Sun, 15 Jun 2008 08:41:18 GMT

اخيرا رئيس جمهور با انتشار يادداشتي در وبلاگ خود، دليل برخى گرانى ها را ائتلاف مافيايى در بخشى از بازار با برخى سياستمداران دانست. رئيس شوراى اصناف كشور نيز در گفتگويي برخي جزئيات اين ائتلاف مافيايي را تشريح كرده كه قطعا مورد توجه فطرتهاي بيدار و حقيقت جويان قرار مي گيرد.

آنچه مي خوانيد روشنگري محمد آزاد رئيس شوراي اصناف كشور، درباره برخي گراني هاي مشكوك اخير و پيوند آن با برخي سودجويي‌ها و اراده هاي سياسي است:

متأسفانه ما در جامعه با مقدار زيادى پول سرگردان روبه رو هستيم، صاحبان اين پول ها به اين دليل كه پول هايشان از طرف حكومت در سال هاى پيش درست ساماندهى نشده و سياست هاى پولى نيز نتوانسته آنها را جمع كند مى توانند اثراتى را بر اقتصاد ما بگذارند، آنها با استفاده از اين پول هر روز سراغ يك كالا مى روند تا با خريد كلان و تجميع آن قيمتش را افزايش دهند.

من يادم هست كه يك زمانى اين افراد رفتند سراغ آهن، آهن را مى خريدند و بعد از كمياب شدن آن، آن را گران مى كردند، بعد از آنكه از سوى دولت يك سرى تمهيداتى براى شكستن قيمت آهن به كار بسته شد همان زمان كه ديدند قيمت آهن دارد افت مى كند رفتند سراغ سكه و طلا؛ آنقدر سكه و طلا خريدند و گران كردند تا بانك مركزى آمد و گفت هر روز به مقدار نامحدود سكه مى فروشم.

بعد از پائين آمدن قيمت سكه رفتند سراغ برنج و زمانى كه ديدند مقدارى برنج خارجى وارد شده و به اصطلاح قيمت دارد افت مى كند رفتند دنبال قند و شكر، در حاليكه كارخانجات قند و شكر دارند اعلام مى كنند كه ما آنقدر قند و شكر داريم كه به اصطلاح داريم منفجر مى شويم.

اين عده دو هدف دارند يكى سودجويى و هدف دوم سياسى است. آنها از اين طريق مى خواهند به اقتصاد و كشور ضربه بزنند و يا اينكه نشان بدهند دولت كار آمد نيست كه هدف دوم اينها خيلى پررنگ است.

اينها مافياى اقتصادى اند و حضور آنها را قدر مسلم بايد حقيقت دانست، اينها از بيماريهاى اقتصادى كشور ماست كه ان شاءالله با همت مسئولين و قوه قضائيه و دادستانى كل كشور اين بيماريها دقيقاً شناسايى و معالجه شود تا مردم ما بتوانند نفس راحتى بكشند.

در دوران سازندگى و در همان سالهاى۷۳ و ۷۴ كه با الگوى بانك جهانى و معيارهاى تعريف شده از سوى آنان قرار شد كارهاى اقتصادى دولت، به مردم منتقل شود، عده اى از مديران داخلى زيرمجموعه دولت كه غير از حقوقى كه از دولت مى گرفتند، درآمدهاى ديگرى نيز از قبل همان شركت هايى كه مديريت شان را بر عهده داشتند، كسب مى كردند ديدند با خصوصى سازى به شكل صحيح، اين درآمدهاى اضافى مى پرد.

لذا آمدند خودشان را در قالب مردم جا زدند و خودشان بخش خصوصى شدند به گونه اى كه هر چيزى را كه مى خواستند به مردم واگذار كنند اولين خريدارانش همين افراد بودند چون به خوبى مى دانستند ارزش واقعى اين كارخانجاتى كه مى خواهد واگذار شود چه قدر است.

آنها مى دانستند چگونه مى توانند به قيمت ارزان بخرند و سود ببرند، از همان وقت، يك سرمايه بادآورده و البته نامشروعى نصيب بعضى ها شد، ضمن اينكه عده اى هم با داشتن رانت هاى اطلاعاتى وارد مبادلات شدند و ضربه جدى بر پيكره اقتصاد كشور وارد آوردند.

يك گروه سياسى خاص هنگامى كه در سوم تير۸۴ ديدند فرد ديگرى دارد مى آيد فعاليت هاى اقتصادى تخريبى خودشان را گسترده تر كردند و به سرعت آن افزودند به گونه اى كه علاوه بر سودى كه نصيبشان مى شود به طرف مقابلشان كه رئيس جمهور باشد ضربه مى زنند؛ البته دولت با توجه به عدالت طلبى اى كه دارد، تلاش خودش را براى مبارزه با اين مفسدين به كار بسته است.

عده اى هستند كه در گروه هاى مختلف سياسى قرار گرفته اند، كسانى كه يا در رأس امور و قدرت هستند يا در كنار آن؛ آنان على رغم اينكه خودشان مى دانند راهى كه دولت نهم دارد مى رود راه درستى است و اگر مخالفت هايى مى شود اين مخالفت ها ريشه سياسى دارند، آنها از اين طريق مى خواهند بگويند فعاليت هاى دولت نتيجه مثبتى نداشته است...

* منبع: روزنامه ايران (25 خرداد87)

آیا سولانا شجاعت پاسخگویی به دانشجویان ایرانی را دارد؟

hamedtalebi — Fri, 13 Jun 2008 18:28:41 GMT

اروپايي‌ها از ديرباز كه كشورهاي مستضعف را به عنوان مستعمره در سيطره خود در آورده و آن‌ها را استثمار مي‌كردند، به مونولوگ عادت كرده اند. آنها دوست دارند متكلم وحده باشند و فقط خودشان سخن گفته و ديگران گوش به فرمان آنها باشند.

پس از جنگ جهاني دوم كه معادلات به نفع ايالات متحده امريكا تغيير يافت، جزئيات مونولوگ اروپايي ها با ملت‌هاي جهان نيز به سمت آمريكا گرايش پيدا كرد، به گونه‌اي كه اكنون حتي با گذشت ده‌ها سال، روشنفكران جهان، اروپا را دنباله‌رو و تكرار كننده زياده ‌خواهي‌هاي آمريكا مي‌دانند.

موضوع هسته‌اي ايران نيز بهانه‌اي شد تا جهانيان طي چند سال گذشته با اين خوي استعماري غرب بيشتر آشنا شوند.

اگر از جزئيات تحولات موضوع هسته‌اي ايران در سال‌هاي پاياني دولت هشتم ايران بگذريم، ارائه بسته‌هاي پيشنهادي از سوي غربي‌ها به ايران مي‌توانست رويكرد جديدي را در تحولات ايران و غرب رقم بزند و برخي‌ها تصور مي‌كردند كه صاحبان حق وتو در شوراي امنيت، روش گفتگوي يكسويه را اندك اندك كنار خواهند گذاشت.

ايران اعلام كرد كه با رويكرد مثبت، بسته پيشنهادي گروه 5+1 را بررسي مي‌كند، اما وقتي با درخواست و پافشاري آنان براي تعليق فعاليت‌هاي صلح آميز هسته‌اي ايران مواجه شد، ايستاد و پاسخ منفي داد.

آن‌ها پس از مدتي بسته ديگري را به ايران ارائه دادند كه همچون بسته پيشين، عنوان "پيشنهادي" را با خود به يدك مي‌كشيد. ايران نيز در مقابل برخي بندهاي بسته غربي‌ها پيشنهاداتي را ارئه داد و قرار بر اين شد كه اين پيشنهادات بررسي شود تا شايد به نتيجه اي بيانجامد، اما غربي‌ها كه پيش از اين خو گرفتن خود با منش گفتگوي يكسويه با جهانيان را بارها نشان داده بودند، اين بار نيز تاب نياورده و بدون منطق خاصي، قطعنامه اي از شوراي امنيت كه در اختيار دارند، عليه ايران صادر كردند و به صورت اتوماتيك ايران بر اساس تعهد به اصل عزت در سياست خارجي خود، بسته دوم را نيز رد كرد.

اما اكنون اين ايران است كه بسته پيشنهادي را به غربي‌ها ارائه و آنان را در وضعيتي قرار داده كه در مقابل اين بسته منطقي و همه‌جانبه واكنش مثبت و درخوري نشان دهد، اما باز هم همچنان داستان مونولوگ غربي‌ها با جهان ادامه دارد؛ آنها بدون آنكه پاسخي به بسته پيشنهادي ايران بدهند، بسته ديگري فراهم آورده‌اند كه نه تنها محتواي آن فرقي با پيشنهادات قبلي ندارد، بلكه گروه 5+1 را با اين سوال مواجه كرده است كه وقتي شما به پيشنهاد ايران پاسخي نمي‌دهيد، از ايران چه انتظاري براي پاسخ داريد؟

سولانا كه در دفعات پيشين نيز حامل بسته پيشنهادي غرب به ايران بود، اين بار نيز حامل بسته ظاهرا جديد است، اما اين بار آنان فراتر از موارد قبلي، تمام توان ديپلماسي رسانه‌اي خود را به ميدان آورده‌اند تا شايد با فشار و تحميل خواسته هاي خود بر افكار عمومي ايران، مسئولان جمهوري اسلامي را در مقابل خواسته‌هاي خود كه با عنوان "پيشنهاد" ارائه شده، به زانو درآورد.

غربي‌ها تا كنون از اين واقعيت غافل بوده‌اند كه ديگر دوران قرون وسطي و زماني كه آنها بدون هيچ چون و چرا بر ملت‌هاي مظلوم حكم مي راندند، به سر آمده و اكنون عصر بيداري ملت‌هاست.

دانشجويان كه به عنوان پيشقراول نخبگان ايراني همواره پشتوانه فعاليت‌هاي صلح آميز هسته‌اي ايران محسوب شده‌اند، اكنون نيز اتحاديه اروپا و مسئول سياست خارجي اين اتحاديه را با چالشي مهم مواجه كرده‌اند.

دعوت دانشجويان دانشگاه علم و صنعت به نمايندگي از دانشجويان ايراني از سولانا، همزمان با سفر وي به تهران از مواردي به شمار مي رود كه نوع واكنش سولانا به اين دعوت، به وضوح و روشني نوع منطق آنان را به نمايش مي‌گذارد.

طبيعتا سئوالات افكار عمومي كشورهاي دنيا خصوصا افكار عمومي ايران به عنوان پرچمدار استقلال و آزادي خواهي همواره از چالش‌هاي جدي براي دولت‌هاي غربي محسوب شده و اين بار نيز جهانيان چشم‌ انتظارند تا ببينند كه آيا سولانا حاضر به پاسخگويي در مقابل دانشجويان ايراني خواهد شد يا خير.

حداقل خواسته دانشجويان ايراني از مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا اين است كه به چند سوال از سوالهاي زير پاسخ شفاف و صريح بدهد:

*چرا هيچ فشاري به اسرائيل براي پيوستن به ‌NPT وارد نمي‌كنيد؟

*در حالي كه 16 سازمان اطلاعاتي امريكا اعلام مي‌كنند برنامه ايران در حال حاضر صلح آميز است، مطالبه تعليق از ايران چه معنايي دارد؟

*آقاي سولانا شما كه از ايران طلب اعتماد سازي مي‌كنيد، آيا مي‌توانيد به ما بگوييد دستاورد بيش از 5/2 سال اعتماد سازي سخاوتمند ايران در گذشته چه بود؟

* به عنوان نماينده 1+5 بگوييد چرا آمريكا در فرآيند كار آژانس اخلال مي‌كند. براي اولين بار مدير كل آژانس در گزارش اخير از اين بابت ابراز تاسف كرده است.

* مسئولان امريكايي‌ و اسرائيلي به عنوان همكاران شما در گروه 1+5 هر روز ايران را تهديد به حمله نظامي مي‌كنند، آيا به نظر شما در اين فضا مي‌توان مذاكرات سازنده‌اي انجام داد و آيا اين نقض منشور ملل متحد نيست؟

*شما و دوستانتان سال‌هاست مردم ايران را حتي از بابت لوازم ساده بيمارستاني تحريم كرده‌ايد، آيا انتظار داريد باور كنيم كه اكنون شما آماده همكاري هسته‌اي صلح آميز با ايران هستيد؟ فكر نمي‌كنيد غرب به دوره‌اي از اعتماد سازي با ايران نياز دارد؟

*آقاي سولانا مي‌خواهيم جواب بدهيد. آيا چرخه سوخت مساوي بمب است و آيا ‌NPT و پادمان‌هايش دقيق به اين دليل وضع نشده‌اند كه اجازه ندهند چرخه سوخت به بمب تبديل شود، آيا ايران عضو NPT نيست، اگر NPT ضعف دارد چرا به جاي اصلاح آن به ايران فشار وارد مي‌آوريد؟

* آيا قدرت‌هاي بزرگ تا امروز يك گام بسيار كوچك در جهت عمل به تعهداتش در زمينه خلع سلاح برداشته اند؟ مي‌دانيد كه اين كار را نكرده‌اند و بلكه بمب ‌هاي بسيار مخوف‌تري ساخته‌اند. در حالي كه خودتان به تعداتتان عمل نمي‌كنيد، چگونه از ايران انتظار داريد كه فعاليت‌هاي قانوني خود را صرفا به اين دليل كه شما دوست نداريد تعطيل كند. آيا شما خيال مي‌كنيد آقاي دنيا هستيد و ديگران برده شما هستند؟

* همين چند هفته قبل اسكات مك كلان سخنگوي سابق كاخ سفيد فاش كرد كه بوش درباره بسياري چيزها عمدا دروغ گفته است، شما چه تضميني داريد كه بسته‌اي كه با خود به تهران آورده‌ايد يكي از همان دروغ‌ها نباشد؟

*گروه 1+5 نماينده چه كشورهايي است، آيا ساختار 5+1 با خواست جهاني شكل گرفته است يا همانند ساختار سازمان ملل بر اساس قانون زور و قانون وتو شكل گرفته است، چرا گروه نم نمي‌تواند در تصميمات 1+5 تاثير داشته باشد، آيا اين دليل بر عدم حكمراني عدالت در مناسبت اروپايي ها با غير اروپايي‌ها نيست؟

* آيا تمام حمايت‌ها از اسرائيل به علت وجود لابي قدرتمند صهيونيست‌ها در سراسر جهان و از جمله اروپا نيست؟ به راستاي چرا صاحبان تمام رسانه‌هاي بزرگ و كارتل‌هاي عظيم اقتصادي يهوديان هستند؟

خواه ناخواه اين سوال نيز در اذهان عمومي تداعي خواهد شد كه آيا غربي‌هاي مدعي منطق و آزادي بيان، حداقل نيمي از شجاعت رئيس جمهور و مقامات ايراني را خواهند داشت كه در مقابل چشم جهانيان به پاسخگويي در ساحت علمي يك كشور بنشينند و به سئوالات دانشجويان آن پاسخ دهند؟

قطعا سئوالات دانشجويان ايراني از سولانا در فضاي علمي كشور آنقدر شفاف است كه پيشاپيش آن را در معرض افكار عمومي قرار داده‌اند تا نشان دهند نه تنها قصد مچ‌گيري ندارند، بلكه حتي آنقدر شجاعت دارند كه حرف حق ملت‌هاي مظلوم در مقابل زورگويي هاي آمريكا، رژيم صهيونيستي و برخي ديگر از كشورهاي غربي‌ را بيان كنند.

آيا سولانا نيز شجاعت پاسخگويي خواهد داشت؟

لینک این یادداشتم در خبرگزاری فارس